I've uploaded more photos to my Picasa album! Enjoy!
Love,
Florencia
Monday, February 13, 2012
Sunday, February 5, 2012
No worries: alive and well!
Indonesia is nothing but remarkable and extraordinary. Oh how I love the food, how I enjoy the beautiful nature and how I admire the ever hardworking people on the streets. It's amazing how once we get stuck in traffic - either on the highway or in town - or when we're standing still at the traffic lights people always seem to suddenly show up selling food, drinks, newspapers or whatever.. Trying to wash your car, children trying to wash the many motorcycles, young people playing the guitar (or other instruments), blind or sick people begging for money, etc. Every now and then you get to see insane people walking the streets, sometimes entirely naked (looking like bushmen). Truly remarkable, there always seems to be something going on in this country.
Anyhow... Once again a quick update! I've been through a lot and I've seen so many things. I won't be able to post everything on this blog, hope you all will be able to understand, haha.
The 23rd of January I've celebrated ''Tahun Baru Imlek'' (Chinese new year or ''sincia'') for the first time. My grandmother's tradition is being continued by the newer generations. We didn't celebrate it entirely the same like she used to, but I enjoyed it a lot afterall. Malls and other larger buildings were decorated with dragons and Chinese lanterns, on the streets there were banners shouting ''Gong xi fa cai!'', Chinese Indonesians were dressed in red (so were we), visiting familymembers to tell them ''kiong hi'' and receiving lots of ''angpao'' (they say that giving the younger generations money brings them good luck). And just to give this all a subtle Dutch twist my mother made ''oliebollen'' haha. I had to miss them on New Year's Eve. Made the day perfect.
When we were driving towards Bogor a couple of weeks ago we passed Cibodas' Kebun Raya and took a quick look around: wonderful area, lots of trees and lots of nature. We also drove through the Puncak Pass. Puncak.. Beautiful with its huge tea plantations, mysteriously covered with thick fog, now and then made visible by the strong blowing wind. It's so refreshingly cool there, wonderful. And in the night I was blown away by the oh so many lights on the giant hills, looking like stars, brightly shining.
It is truly an amazing experience to be here in Indonesia. I get to see in which area my father was brought up (an artistic village described as Indonesia's center of pottery and ceramic manufacturers; maybe that's where he got his creativity from), where my mother used to live and work; I get to hear stories about them I've never heard before and for a moment I join them in my mind, travelling back in time.
Last week I've once again soaked myself in another hotspring. This time we went to Ciater. And oh goodness me.. So extremely delightful and CLEAN! So much better than the last time. Total relaxation... I felt reborn, haha.
We didn't go to Ujung Genteng anymore, since there seem to be a lot of drugsdealers and other criminal activities going on there at the moment, so it's quite dangerous, which is why we went to Pangandaran instead to enjoy the beach. It was so quiet, since it's not ''liburan'': children aren't free from school, so we practically were the only ones (apart from the fishermen and the locals). Got ourselves a very nice bungalow with two bedrooms with airconditioning, two bathrooms with hot and cold water, a living room with tv and a kitchen, a nice looking garden and chickens walking around. Large enough for five people; cost us about 25 euros a night. Sweet!
Pangandaran was hit hard by a tsunami in 2006. You can still see the scars of the incident, buildings ruined by the incredible strength of the waves, some houses miraculously enough remained untouched. We got to hear an old man's story and how his family ''alhamdulillah'' got spared.
We visited Batu Hiu: a beach with beautiful rocks and palmtrees and somewhere in the middle of the sea a rock that is shaped as a shark (''batu hiu'' means shark's rock). And when the day came to an end, I enjoyed the warm waves while looking at the beautiful evening twilight.
The next morning I woke up early, because I wanted to see the morning break with my own eyes. So I got up at five, showered, climbed over the fence (since the bungalow complex was still closed) and walked towards the beach. My oh my.. What did I see there? Going to the beach in the early morning pays off for sure, haha. I saw deer! On the beach! Where did they come from? Unfortunately I wasn't able to snap them with my camera, since the fishermen chased them away, probably afraid that they would damage their boats. But I took mental pictures. Oh man.. How beautiful it was to see them elegantly rush away along the shore. I walked around and continued enjoying the sound of the waves and the breaking of the early morning before returning to the bungalow.
These days in Indonesia have all been about relaxing, not having to worry about looking for a place to lay my head down or where to get some food. My days here have been about enjoying the lovely warmth of my welcoming family, getting to know more about my parents' histories and getting to learn more about this beautiful country and the habits of the people. I've gained so much experience and I'm oh so thankful. Next stop will be Bali!
You are still on my mind,
Florencia
Anyhow... Once again a quick update! I've been through a lot and I've seen so many things. I won't be able to post everything on this blog, hope you all will be able to understand, haha.
The 23rd of January I've celebrated ''Tahun Baru Imlek'' (Chinese new year or ''sincia'') for the first time. My grandmother's tradition is being continued by the newer generations. We didn't celebrate it entirely the same like she used to, but I enjoyed it a lot afterall. Malls and other larger buildings were decorated with dragons and Chinese lanterns, on the streets there were banners shouting ''Gong xi fa cai!'', Chinese Indonesians were dressed in red (so were we), visiting familymembers to tell them ''kiong hi'' and receiving lots of ''angpao'' (they say that giving the younger generations money brings them good luck). And just to give this all a subtle Dutch twist my mother made ''oliebollen'' haha. I had to miss them on New Year's Eve. Made the day perfect.
When we were driving towards Bogor a couple of weeks ago we passed Cibodas' Kebun Raya and took a quick look around: wonderful area, lots of trees and lots of nature. We also drove through the Puncak Pass. Puncak.. Beautiful with its huge tea plantations, mysteriously covered with thick fog, now and then made visible by the strong blowing wind. It's so refreshingly cool there, wonderful. And in the night I was blown away by the oh so many lights on the giant hills, looking like stars, brightly shining.
It is truly an amazing experience to be here in Indonesia. I get to see in which area my father was brought up (an artistic village described as Indonesia's center of pottery and ceramic manufacturers; maybe that's where he got his creativity from), where my mother used to live and work; I get to hear stories about them I've never heard before and for a moment I join them in my mind, travelling back in time.
Last week I've once again soaked myself in another hotspring. This time we went to Ciater. And oh goodness me.. So extremely delightful and CLEAN! So much better than the last time. Total relaxation... I felt reborn, haha.
We didn't go to Ujung Genteng anymore, since there seem to be a lot of drugsdealers and other criminal activities going on there at the moment, so it's quite dangerous, which is why we went to Pangandaran instead to enjoy the beach. It was so quiet, since it's not ''liburan'': children aren't free from school, so we practically were the only ones (apart from the fishermen and the locals). Got ourselves a very nice bungalow with two bedrooms with airconditioning, two bathrooms with hot and cold water, a living room with tv and a kitchen, a nice looking garden and chickens walking around. Large enough for five people; cost us about 25 euros a night. Sweet!
Pangandaran was hit hard by a tsunami in 2006. You can still see the scars of the incident, buildings ruined by the incredible strength of the waves, some houses miraculously enough remained untouched. We got to hear an old man's story and how his family ''alhamdulillah'' got spared.
We visited Batu Hiu: a beach with beautiful rocks and palmtrees and somewhere in the middle of the sea a rock that is shaped as a shark (''batu hiu'' means shark's rock). And when the day came to an end, I enjoyed the warm waves while looking at the beautiful evening twilight.
The next morning I woke up early, because I wanted to see the morning break with my own eyes. So I got up at five, showered, climbed over the fence (since the bungalow complex was still closed) and walked towards the beach. My oh my.. What did I see there? Going to the beach in the early morning pays off for sure, haha. I saw deer! On the beach! Where did they come from? Unfortunately I wasn't able to snap them with my camera, since the fishermen chased them away, probably afraid that they would damage their boats. But I took mental pictures. Oh man.. How beautiful it was to see them elegantly rush away along the shore. I walked around and continued enjoying the sound of the waves and the breaking of the early morning before returning to the bungalow.
These days in Indonesia have all been about relaxing, not having to worry about looking for a place to lay my head down or where to get some food. My days here have been about enjoying the lovely warmth of my welcoming family, getting to know more about my parents' histories and getting to learn more about this beautiful country and the habits of the people. I've gained so much experience and I'm oh so thankful. Next stop will be Bali!
You are still on my mind,
Florencia
Tuesday, January 31, 2012
Photos
Just figured that I had only posted photos on facebook, haha. Well here you go, the first pictures of my journey for everyone to be seen. Enjoy!
Florencia
PS. New post is coming soon..
Florencia
PS. New post is coming soon..
Wednesday, January 18, 2012
Pampered
Sorry it took me so long! Maar elke seconde hier is mij meer dan goud waard: ik kan me maar al te goed herinneren hoe zwaar het drie jaar geleden voor mij was om afscheid te nemen van mijn familie. Ik geniet van elk moment en ben zo ongelooflijk gelukkig. Mams is inmiddels ook aangekomen en nu lekker samen genieten. Niks liever dan mooie momenten delen met mensen die je meer dan dierbaar zijn.
Laat ik jullie dan maar even snel updaten! De 24ste van december kwam ik in de avond aan in Jakarta, moe van het wachten (heel frustrerend als je zo uitkijkt naar je aankomst en dan te horen krijgt dat er sprake is van een uur vertraging), maar zo blij dat de bestemming eindelijk bereikt was. Zodra ik uit de terminal liep, zag ik mijn tante en nicht staan. Mijn nicht gelijk huilen van blijdschap en zwaaien, maar mijn tante herkende me niet meteen en dacht dat mijn nicht naar een vriendin aan het zwaaien was. Tot ik dichterbij kwam. ''Oh Florence! Kamu jadi hitam sekali! Aduuhh, kamu jadi kurus! Nanti di gemukin ya??''
Volgens mijn tante was ik zwart geworden. En mager. Evenals drie jaar geleden heeft de aanpak om kleine Florencia aan te laten komen hier de hoogste prioriteit. Ik had het mis. DIT is het land waar ik aan zal komen. Elke ochtend wordt er heerlijk voor ons gekookt (gratis kookcursus, elke dag haha) en haast elke avond gaan we uit eten.
Je kan hier al fantastisch uit eten voor nog geen tientje per ZEVEN personen! En mijn familie weet natuurlijk waar je hier moet zijn om de lekkerste nasi goreng te halen, waar je de beste mie baso kan vinden, waar je van uitstekende seafood kan genieten, et cetera, et cetera. Afgelopen week bijvoorbeeld helemaal naar Sumedang gereden om - uiteraard - tahu sumedang te eten met lontong en onderweg nog heerlijk zoete durian weten te scoren. Ook naar Karawang geweest om in een ''panggung'' met de zee onder onze voeten te genieten van verse gebraden vis en gebakken garnalen, in de verte de horizon en vissers die terugkeren met de laatste vangst van de dag.
Vanuit de auto geniet ik met volle teugen telkens weer van een uitstekende panorama. Want wat is Indonesië een prachtig land: zo ongelooflijk vruchtbaar en zo ongelooflijk rijk aan natuur. Overal om ons heen bergen en wolken die ze lijken te aaien. Van de bladeren van de ene boom kan je hier gezonde thee trekken, terwijl andere bomen tropische vruchten voortbrengen en van bepaalde planten kan weer biologische pudding gemaakt worden. Zo ontzettend vruchtbaar, bijna bizar! Het is triest om te zien hoe een groot deel van de bevolking ondanks de rijkdom van dit land toch zo arm is; men weet hier niet hoe om te gaan met een land als Indonesië, wat zorgt voor vervuiling en armoede. We reden laatst langs een enorme vuilnishoop waar een bordje met de boodschap ''dilarang buang sampah di sini'' (verboden hier vuil te storten) in verdrinkt. Ironisch niet? Toen ik me vorige week liet weken in een heetwaterbron in Ciwidey ook kinderen gespot met cup noodles in het zwembad. Hmm... Zonde.
Maar dat neemt de pure schoonheid van het land nog lang niet weg en er zijn nog genoeg plekken waar deze schoonheid nog uitstekend te zien is. Binnenkort gaan we naar Ujung Genteng, dat belooft veel moois. Het is wel zo'n zes uur rijden met de auto, maar dat wordt voor mij wederom genieten van het uitzicht!
Oh en ik kan ook zo genieten van de manier waarop de zon zich in Azië gedraagt: hoe zij 's ochtends de hemel lijkt open te breken en in de namiddag de wolken lijkt te doen smelten. Zo mooi...
O ja! Tickets naar Bali zijn geboekt en ik heb besloten na Australië toch nog even langs Nieuw-Zeeland te gaan. Ik heb daar een tante wonen die mij wil ontmoeten. Binnenkort maar eens gauw kijken voor een enkeltje richting Auckland!
Lieve mensen, ik hoop dat ik jullie voor nu genoeg op de hoogte heb weten te brengen en weet dat als ik een tijdje niks van me laat horen ik toch nog leef (sterker nog: door familie in de watten gelegd word), zielsgelukkig ben en aan jullie denk.
Veel liefs vanuit Bandung,
Florencia
Florencia
Laat ik jullie dan maar even snel updaten! De 24ste van december kwam ik in de avond aan in Jakarta, moe van het wachten (heel frustrerend als je zo uitkijkt naar je aankomst en dan te horen krijgt dat er sprake is van een uur vertraging), maar zo blij dat de bestemming eindelijk bereikt was. Zodra ik uit de terminal liep, zag ik mijn tante en nicht staan. Mijn nicht gelijk huilen van blijdschap en zwaaien, maar mijn tante herkende me niet meteen en dacht dat mijn nicht naar een vriendin aan het zwaaien was. Tot ik dichterbij kwam. ''Oh Florence! Kamu jadi hitam sekali! Aduuhh, kamu jadi kurus! Nanti di gemukin ya??''
Volgens mijn tante was ik zwart geworden. En mager. Evenals drie jaar geleden heeft de aanpak om kleine Florencia aan te laten komen hier de hoogste prioriteit. Ik had het mis. DIT is het land waar ik aan zal komen. Elke ochtend wordt er heerlijk voor ons gekookt (gratis kookcursus, elke dag haha) en haast elke avond gaan we uit eten.
Je kan hier al fantastisch uit eten voor nog geen tientje per ZEVEN personen! En mijn familie weet natuurlijk waar je hier moet zijn om de lekkerste nasi goreng te halen, waar je de beste mie baso kan vinden, waar je van uitstekende seafood kan genieten, et cetera, et cetera. Afgelopen week bijvoorbeeld helemaal naar Sumedang gereden om - uiteraard - tahu sumedang te eten met lontong en onderweg nog heerlijk zoete durian weten te scoren. Ook naar Karawang geweest om in een ''panggung'' met de zee onder onze voeten te genieten van verse gebraden vis en gebakken garnalen, in de verte de horizon en vissers die terugkeren met de laatste vangst van de dag.
Vanuit de auto geniet ik met volle teugen telkens weer van een uitstekende panorama. Want wat is Indonesië een prachtig land: zo ongelooflijk vruchtbaar en zo ongelooflijk rijk aan natuur. Overal om ons heen bergen en wolken die ze lijken te aaien. Van de bladeren van de ene boom kan je hier gezonde thee trekken, terwijl andere bomen tropische vruchten voortbrengen en van bepaalde planten kan weer biologische pudding gemaakt worden. Zo ontzettend vruchtbaar, bijna bizar! Het is triest om te zien hoe een groot deel van de bevolking ondanks de rijkdom van dit land toch zo arm is; men weet hier niet hoe om te gaan met een land als Indonesië, wat zorgt voor vervuiling en armoede. We reden laatst langs een enorme vuilnishoop waar een bordje met de boodschap ''dilarang buang sampah di sini'' (verboden hier vuil te storten) in verdrinkt. Ironisch niet? Toen ik me vorige week liet weken in een heetwaterbron in Ciwidey ook kinderen gespot met cup noodles in het zwembad. Hmm... Zonde.
Maar dat neemt de pure schoonheid van het land nog lang niet weg en er zijn nog genoeg plekken waar deze schoonheid nog uitstekend te zien is. Binnenkort gaan we naar Ujung Genteng, dat belooft veel moois. Het is wel zo'n zes uur rijden met de auto, maar dat wordt voor mij wederom genieten van het uitzicht!
Oh en ik kan ook zo genieten van de manier waarop de zon zich in Azië gedraagt: hoe zij 's ochtends de hemel lijkt open te breken en in de namiddag de wolken lijkt te doen smelten. Zo mooi...
O ja! Tickets naar Bali zijn geboekt en ik heb besloten na Australië toch nog even langs Nieuw-Zeeland te gaan. Ik heb daar een tante wonen die mij wil ontmoeten. Binnenkort maar eens gauw kijken voor een enkeltje richting Auckland!
Lieve mensen, ik hoop dat ik jullie voor nu genoeg op de hoogte heb weten te brengen en weet dat als ik een tijdje niks van me laat horen ik toch nog leef (sterker nog: door familie in de watten gelegd word), zielsgelukkig ben en aan jullie denk.
Veel liefs vanuit Bandung,
Florencia
Florencia
Tuesday, December 27, 2011
Selamat Hari Natal Dan Tahun Baru!
Lieve allemaal,
Ik hoop dat jullie een hele fijne kerst hebben gehad en wens jullie hierbij alvast een gelukkig nieuwjaar! Laten we er wat moois van maken in het jaar 2012. Ik ben herenigd met mijn familie in Indonesië en ben helemaal gelukkig.
Ik denk aan jullie,
Florencia
Ik hoop dat jullie een hele fijne kerst hebben gehad en wens jullie hierbij alvast een gelukkig nieuwjaar! Laten we er wat moois van maken in het jaar 2012. Ik ben herenigd met mijn familie in Indonesië en ben helemaal gelukkig.
Ik denk aan jullie,
Florencia
Friday, December 16, 2011
Food Walhalla
Ik zou hier zo een paar kilo's aan kunnen komen. Zoveel als ik in Thailand van de mensen hield, zoveel hou ik hier van het eten. Je kan hier Indiaas ontbijten, Chinees lunchen en Maleisisch dineren. Fantastisch.
Afgelopen woensdag afscheid genomen van Caius en in de avond na uren te hebben gereisd met de bus (en de metro) nog even in de regen lopen zoeken naar Jl. Tun HS Lee 131 en uiteindelijk om 9.00 PM aangekomen in 'Wheeler's Guesthouse'. Ik had nog nergens een kamer geboekt, dus heb een paar telefoontjes lopen plegen op het vliegveld en dit was het goedkoopste wat ik last-minute nog heb kunnen regelen. Wel krakkemikkig (de douche lekt een beetje, hier en daar wat schimmel op de muren in de badkamer, een gat in de grond is mijn afvoerputje en de wasbak hangt 45 graden naar voren), maar ik heb wel een groot bed, airco en dus een eigen badkamer. Bovendien krijg ik hier echt een backpack-gevoel van! De eigenaren zijn niet zo vriendelijk en gastvrij als o zo aardige Ken (& fam.) in Bangkok, maar het is wel een grappig gezicht met al die figuren.
Donderdagochtend naar de Merdeka Square gegaan, waar in 1957 de onafhankelijkheid van Maleisië was verklaard. Een van de langste vlaggenstokken ter wereld staat daar centraal op het plein (95 meter). Leuk om gezien te hebben. Daarna richting Lake Gardens gegaan; wat was het daar prachtig begroeid. Ik heb daar 'World's Largest Free-Flight Bird Park' bezocht, waar de tropische vogels voor je neus lopen en om je heen vliegen. Paar minuten verder had je de 'Taman Orkid', waar je allerlei soorten orchideeën kon bekijken. Mooi om te zien. Kuala Lumpur is zoveel groener dan Bangkok. Daarna richting de Lake Gardens Park gelopen. De poort was gesloten, maar ik zag wel mensen zitten in het park. ''How do I get in?'' vroeg ik een van de bewakers in de buurt. ''You jump!'' Dus toen maar over de muur gesprongen en zo in het enorme park terechtgekomen. Beeldschoon, maar ongelooflijk groot, ik kon de uitgang niet vinden... Tot een lief vrouwtje mij hielp.
Vanochtend naar de Chow Kit Market gegaan. De kraampjes staan tamelijk dicht op elkaar en de geur die er hing was nog maar net te verdragen. Maar wel opnieuw heel interessant: allerlei soorten fruit, groente, kruiden, kroepoek, maar ook hele koeienhoofden, verschillende soorten vis (waarvan sommige nog aan het spartelen waren of op de grond kruipend probeerden te ontsnappen) en andere etenswaren kon je er vinden.
Daarna maar eens de Twin Towers bezocht. Ik was er om 9.00 AM, stond aan de ticket counter en kreeg toen te horen dat ze helemaal vol zaten tot 3.15 PM?! Ongelooflijk hoe snel dat kan gaan. Toch maar besloten het vandaag te doen, morgen wil ik immers richting Pulau Penang gaan. In de tussentijd maar rondgelopen in de Suria KLCC (een mall vlak voor de Twin Towers) waar de kerstsfeer er al goed in zat en daarna rondgelopen in the Kuala Lumpur Center Court Park. Een lief en mooi stadsparkje, wederom weinig mensen, maar wel op de achtergrond het geluid van de drukke stad. Een eekhoorntje gespot, knagend aan een kokosnoot.
De muggen hebben me trouwens eindelijk gevonden. In Maleisië zijn ze echt op zoek heb ik het idee. Ze zijn hier zwart-wit, lijken op kleine spinnetjes, maar laten aardig grote bulten achter. Ach ja, hoort erbij.
Morgen pak ik dus de bus naar Pulau Penang. Het is vijf uur rijden, maar dat is verder geen probleem. Zie ik wat van de omgeving!
Ik word inmiddels helemaal gek van dat luide getoeter hier voor het internetcafé, dus hierbij neem ik weer voor even afscheid. Misschien dat ik binnenkort een paar foto's post. Van eten enzo.
To be continued en ik denk aan jullie!
Florencia
PS. Jen, badderse.
Afgelopen woensdag afscheid genomen van Caius en in de avond na uren te hebben gereisd met de bus (en de metro) nog even in de regen lopen zoeken naar Jl. Tun HS Lee 131 en uiteindelijk om 9.00 PM aangekomen in 'Wheeler's Guesthouse'. Ik had nog nergens een kamer geboekt, dus heb een paar telefoontjes lopen plegen op het vliegveld en dit was het goedkoopste wat ik last-minute nog heb kunnen regelen. Wel krakkemikkig (de douche lekt een beetje, hier en daar wat schimmel op de muren in de badkamer, een gat in de grond is mijn afvoerputje en de wasbak hangt 45 graden naar voren), maar ik heb wel een groot bed, airco en dus een eigen badkamer. Bovendien krijg ik hier echt een backpack-gevoel van! De eigenaren zijn niet zo vriendelijk en gastvrij als o zo aardige Ken (& fam.) in Bangkok, maar het is wel een grappig gezicht met al die figuren.
Donderdagochtend naar de Merdeka Square gegaan, waar in 1957 de onafhankelijkheid van Maleisië was verklaard. Een van de langste vlaggenstokken ter wereld staat daar centraal op het plein (95 meter). Leuk om gezien te hebben. Daarna richting Lake Gardens gegaan; wat was het daar prachtig begroeid. Ik heb daar 'World's Largest Free-Flight Bird Park' bezocht, waar de tropische vogels voor je neus lopen en om je heen vliegen. Paar minuten verder had je de 'Taman Orkid', waar je allerlei soorten orchideeën kon bekijken. Mooi om te zien. Kuala Lumpur is zoveel groener dan Bangkok. Daarna richting de Lake Gardens Park gelopen. De poort was gesloten, maar ik zag wel mensen zitten in het park. ''How do I get in?'' vroeg ik een van de bewakers in de buurt. ''You jump!'' Dus toen maar over de muur gesprongen en zo in het enorme park terechtgekomen. Beeldschoon, maar ongelooflijk groot, ik kon de uitgang niet vinden... Tot een lief vrouwtje mij hielp.
Vanochtend naar de Chow Kit Market gegaan. De kraampjes staan tamelijk dicht op elkaar en de geur die er hing was nog maar net te verdragen. Maar wel opnieuw heel interessant: allerlei soorten fruit, groente, kruiden, kroepoek, maar ook hele koeienhoofden, verschillende soorten vis (waarvan sommige nog aan het spartelen waren of op de grond kruipend probeerden te ontsnappen) en andere etenswaren kon je er vinden.
Daarna maar eens de Twin Towers bezocht. Ik was er om 9.00 AM, stond aan de ticket counter en kreeg toen te horen dat ze helemaal vol zaten tot 3.15 PM?! Ongelooflijk hoe snel dat kan gaan. Toch maar besloten het vandaag te doen, morgen wil ik immers richting Pulau Penang gaan. In de tussentijd maar rondgelopen in de Suria KLCC (een mall vlak voor de Twin Towers) waar de kerstsfeer er al goed in zat en daarna rondgelopen in the Kuala Lumpur Center Court Park. Een lief en mooi stadsparkje, wederom weinig mensen, maar wel op de achtergrond het geluid van de drukke stad. Een eekhoorntje gespot, knagend aan een kokosnoot.
De muggen hebben me trouwens eindelijk gevonden. In Maleisië zijn ze echt op zoek heb ik het idee. Ze zijn hier zwart-wit, lijken op kleine spinnetjes, maar laten aardig grote bulten achter. Ach ja, hoort erbij.
Morgen pak ik dus de bus naar Pulau Penang. Het is vijf uur rijden, maar dat is verder geen probleem. Zie ik wat van de omgeving!
Ik word inmiddels helemaal gek van dat luide getoeter hier voor het internetcafé, dus hierbij neem ik weer voor even afscheid. Misschien dat ik binnenkort een paar foto's post. Van eten enzo.
To be continued en ik denk aan jullie!
Florencia
PS. Jen, badderse.
Monday, December 12, 2011
Chan-pood-paa-saa-tai-mai-dai!
''I don't speak Thai...'' ''Oh, but you look like Thai!'' Zo gaat het hier doorgaans in Bangkok. Was ergens ook wel te verwachten, I suppose.
Bangkok is explosief. Ik weet niet hoe ik het anders zou moeten omschrijven. De geuren (van heerlijke gerechten tot smerig afval en uitlaatgassen), gigantische malls met o.a. schaatsbanen, fitnesscentra of oceanworlds (?!), het verkeer met alle tuk-tuks, motors, taxi's, bussen, gewone personenauto's en daartussen nog oude mannetjes op (roze) kinderfietsjes, maar ook de mensen zijn ongelooflijk. De mensen zijn over het algemeen ontzettend behulpzaam en aardig. Zeg ze waar je naar op zoek bent, en ze beginnen telefoontjes te plegen of het internet te openen op zoek naar wat nodig is.
Ik heb al aardig wat gezien in Bangkok. Gisteren de boottocht-fietstocht van Co van Kessel gedaan: geweldige route (vijf uur lang!). Je kreeg de echte Bangkok te zien: hoe hard de mensen werken voor hun geld, maar ook hoe gelukkig de meesten toch weten te zijn ondanks de armoede waarin ze leven. De mensen groeten je allemaal vriendelijk als je hen passeert, kinderen die ''Hellooo!'' uitschreeuwen en naar je zwaaien. De mensen in Bangkok hebben me geraakt.
Zaterdag de Chatuchak weekend market bezocht. Zo gigantisch dat ze er een map van hebben gemaakt en ze verkochten er van alles: kleren, souvenirs, porselein, maar ook puppy's, konijnen en egels! Bizar. Daarnaast was een heel mooi park (Chatuchak park), waar mensen in de ochtend aan shiatsu doen, Aziatische beeldjes lachen naar de zon en eekhoorns springen van boom naar boom. Heerlijk.
Wat heel opvallend is aan Bangkok zijn de enorme contrasten: op de ene plek vind je torenhoge gebouwen en enorme malls, op andere plekken krotte huizen en op weer andere gigantische tempels met buddha's zo groot, je weet niet wat je ziet.
Vandaag the Grand Palace bezocht en ook Wat Pho. Dan zou je denken dat je daar gauw klaar mee bent, maar The Grand Palace is omgeven door zoveel andere tempels en gebouwen, dat het hele gebeuren de grootte heeft van een klein attractiepark. Wat Pho is net zo indrukwekkend. The sleeping buddha is nog veel groter dan ik had gedacht, heel mooi om gezien te hebben.
Zoveel gezien, gedaan en meegemaakt; teveel om nu op te noemen. Ik voel me nu al rijker aan ervaringen en de reis is nog maar net begonnen. Morgenochtend heel vroeg naar de floating market (Damnoen Saduak) en verder merk ik wel hoe de dag zal verlopen.
Fascinerende stad, maar de reis gaat verder! Woensdag vertrek ik in de middag naar Kuala Lumpur. Ik ben benieuwd wat me in Maleisië te wachten staat.
Groeten uit The Land of Smiles,
Florencia
Bangkok is explosief. Ik weet niet hoe ik het anders zou moeten omschrijven. De geuren (van heerlijke gerechten tot smerig afval en uitlaatgassen), gigantische malls met o.a. schaatsbanen, fitnesscentra of oceanworlds (?!), het verkeer met alle tuk-tuks, motors, taxi's, bussen, gewone personenauto's en daartussen nog oude mannetjes op (roze) kinderfietsjes, maar ook de mensen zijn ongelooflijk. De mensen zijn over het algemeen ontzettend behulpzaam en aardig. Zeg ze waar je naar op zoek bent, en ze beginnen telefoontjes te plegen of het internet te openen op zoek naar wat nodig is.
Ik heb al aardig wat gezien in Bangkok. Gisteren de boottocht-fietstocht van Co van Kessel gedaan: geweldige route (vijf uur lang!). Je kreeg de echte Bangkok te zien: hoe hard de mensen werken voor hun geld, maar ook hoe gelukkig de meesten toch weten te zijn ondanks de armoede waarin ze leven. De mensen groeten je allemaal vriendelijk als je hen passeert, kinderen die ''Hellooo!'' uitschreeuwen en naar je zwaaien. De mensen in Bangkok hebben me geraakt.
Zaterdag de Chatuchak weekend market bezocht. Zo gigantisch dat ze er een map van hebben gemaakt en ze verkochten er van alles: kleren, souvenirs, porselein, maar ook puppy's, konijnen en egels! Bizar. Daarnaast was een heel mooi park (Chatuchak park), waar mensen in de ochtend aan shiatsu doen, Aziatische beeldjes lachen naar de zon en eekhoorns springen van boom naar boom. Heerlijk.
Wat heel opvallend is aan Bangkok zijn de enorme contrasten: op de ene plek vind je torenhoge gebouwen en enorme malls, op andere plekken krotte huizen en op weer andere gigantische tempels met buddha's zo groot, je weet niet wat je ziet.
Vandaag the Grand Palace bezocht en ook Wat Pho. Dan zou je denken dat je daar gauw klaar mee bent, maar The Grand Palace is omgeven door zoveel andere tempels en gebouwen, dat het hele gebeuren de grootte heeft van een klein attractiepark. Wat Pho is net zo indrukwekkend. The sleeping buddha is nog veel groter dan ik had gedacht, heel mooi om gezien te hebben.
Zoveel gezien, gedaan en meegemaakt; teveel om nu op te noemen. Ik voel me nu al rijker aan ervaringen en de reis is nog maar net begonnen. Morgenochtend heel vroeg naar de floating market (Damnoen Saduak) en verder merk ik wel hoe de dag zal verlopen.
Fascinerende stad, maar de reis gaat verder! Woensdag vertrek ik in de middag naar Kuala Lumpur. Ik ben benieuwd wat me in Maleisië te wachten staat.
Groeten uit The Land of Smiles,
Florencia
Subscribe to:
Comments (Atom)